W słoneczne przedpołudnie pod Pirenejami zebrała się rzesza wiernych przybyłych z francuskich parafii oraz z różnych stron świata. Na stadionie w świętym mieście widoczne były barwne flagi reprezentujące dziesiątki narodów – Polski, Brazylii, Hiszpanii, Czech, Libanu i Stanów Zjednoczonych. Papież Leon XIV został powitany z entuzjazmem, gdy papamobile powoli przejechało między sektorami wypełnionymi pielgrzymami, a on błogosławił zgromadzone dzieci oraz całą społeczność wiernych.
Radość płynąca z wiary wśród doświadczenia cierpienia
Podczas uroczystej mszy świętej i homilii Ojciec Święty zwrócił się do zgromadzonych z przemówieniem, które stanowiło jądro jego przesłania dla tego miejsca. Podkreślił, że Lourdes symbolizuje radość nadziei niezawisną od doświadczeń bolesnych, które towarzyszą ludzkiemu życiu. Papież przywołał historyczną tradycję katolicką, przypisując pierwszą objawienie Matki Bożej na tym terenie rokowi 1858, kiedy to doszło tam do nadzwyczajnych wydarzeń o charakterze duchowym.
Papież zwracając się bezpośrednio do zebranych pielgrzymów oświadczył: „Patrząc dziś rano na was, zgromadzonych w domu naszej Matki, dostrzegam powszechne oblicze Kościoła. Niektórzy z was przemierzyli całe kontynenty, pokonali trudy podróży i przynieśli do tej świętej Groty swoje radości i brzemiona”.
Jego słowa nawiązywały do różnorodności pochodzenia pielgrzymów i ich indywidualnych historii. Podkreślił wymiar jedności i wspólnoty: „Jakże wielką radością jest być razem, jednym sercem, jedną rodziną”.
Wezwanie do odnowy wiary w społeczeństwie
Zwracając się do Francuzów, papież wyraził nadzieję, że pielgrzymka do Lourdes stanie się źródłem odnowy duchowej w ich rodzinach i parafiach. Wezwał ich do działania: „Zanieście pociechę płynącą z Lourdes swoim sąsiadom, bliskim i całemu narodowi francuskiemu”.
Ojciec Święty podkreślił istotność nawrócenia się w kontekście współczesnych czasów, szczególnie w obliczu wyzwań, jakie niesie ze sobą obecna epoka. Papież zaznaczył: „w obecnym momencie dziejów, w społeczeństwie dążącym do postępu i dobrobytu materialnego, a niekiedy ulegającym pokusie zapomnienia o perspektywie wieczności”.
Godność człowieka wobec współczesnych ideologii
W swojej homilii papież skierował się bezpośrednio do współczesnych nurtów intelektualnych i społecznych, które jego zdaniem próbują redefiniować wartość ludzkiego życia w kontekście choroby, cierpienia czy podeszłego wieku. Wobec tej tendencji, Grota Massabielska jawi się w jego rozumieniu jako symbolicze miejsce, w którym chrześcijańska nadzieja zachowuje mocy i znaczenie.
Papież podkreślił fundamentalną zasadę przyświecającą temu sanktuarium: „w Lourdes żadna słabość nie zostaje odrzucona”.
Wskazał na konkretne przykłady marginalizacji i wykluczenia: „Wasze kule, wózki inwalidzkie i ukryte łzy nie są przeszkodą: stają się, par excellence, miejscem, w którym jesteście w pełni szanowani i przyjmowani, a nieskończona miłość Boga wynosi was ponad własne ograniczenia”.
Leon XIV określił Lourdes jako „błogosławione miejsce wyznania wiary w piękno i świętość życia”, zaznaczając tym samym kontrast między przesłaniem tego miejsca a współczesnymi trendami kulturowymi podważającymi wartość życia każdego człowieka.
Wezwanie do pokuty i nawrócenia globalnego
Papież nie ograniczył swojej refleksji wyłącznie do indywidualnej sfery duchowej. Podniósł kwestię pokuty zbiorowej i odpowiedzialności za stan świata. Wskazał na globalny wymiar grzechu i cierpienia:
„Maryja prosi nas o pokutę nie tylko za nas samych, którzy jej potrzebujemy, lecz także za grzeszników, za świat, w którym źle się dzieje. Jakże nasze serca mogłyby pozostać obojętne wobec coraz bardziej rozprzestrzeniających się konfliktów, które niszczą życie tak wielu niewinnych ludzi?”
Papież podkreślił, że źródłem zła nie są abstrakcyjne siły, lecz ludzkie serca: „zło, którego doświadcza nasza epoka, rodzi się jednak w ludzkim sercu”. Jednocześnie określił pokutę jako „dzieło zrodzone z miłości i przeżywane w solidarności z całym rodzajem ludzkim”.
Nawrócenie wewnątrz samego Kościoła
Papież zwrócił się również do instytucji Kościoła, wskazując, że wymóg nawrócenia dotyczy nie tylko wiernych indywidualnie, ale przede wszystkim samej organizacji kościelnej w jej ziemskim pielgrzymowaniu. Podkreślił konieczność wewnętrznej reformy:
„To on jako pierwszy musi mieć odwagę nim żyć. Aby uleczyć głębokie rany, niewierności i bolesne błędy popełnione w jego łonie, musimy z pokorą poddać się oczyszczającemu spojrzeniu Pana”.
Papież przyznał otwarcie, że Kościół musi zmierzyć się ze swoją wewnętrzną kruchwością i błędami, co stanowiło odwołanie do trwającej w instytucji debaty na temat odpowiedzialności za różnorodne skandale.
Spotkanie z ofiarami i przesłanie nadziei
W dalszej części wizyty, w niedzielę po południu, papież zaplanował spotkanie z siedmioma ofiarami nadużyć seksualnych. Jego działanie stanowiło wyraz uznania winy oraz potwierdzenia, że „uznanie win jest warunkiem duchowego rozwoju”.
W zakończeniu swojej homilii papież skierował do pielgrzymów słowa pełne optymizmu i zachęty:
„Nie wyjedziecie z Lourdes tacy sami, jakimi tu przybyliście; wyruszycie stąd jako misjonarze nadziei. Na tym polega cud tego miejsca: budzi ono radość nadziei właśnie pośród prób i cierpienia”.
Wezwał wszystkich do wytrwałości: „Z ufnością podążajcie ku przyszłości. Nie lękajcie się burz tego świata”.
