Siergiej Ławrow, minister spraw zagranicznych Rosji, wygłosił przemówienie podczas 81. sesji Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych. W swoim wystąpieniu skupił się na oskarżeniach wobec krajów europejskich i szeroko pojętego Zachodu, prezentując narrację konsekwentnie powtarzaną przez moskiewskie władze na arenie międzynarodowej.
Ataki na Europę i oskarżenia o sabotaż negocjacji
Ławrow stwierdził, że Europa „robi wszystko”, aby uniemożliwić osiągnięcie porozumienia pokojowego oraz zablokować perspektywy negocjacji dotyczące Ukrainy. Jednocześnie rosyjski polityk przekonywał, że zainteresowanie dialogiem wykazuje administracja prezydenta Stanów Zjednoczonych Donalda Trumpa, sygnalizując w ten sposób możliwe rozbieżności między podejściem amerykańskim a europejskim.
Szef resortu dyplomacji Rosji powtórzył stosowane przez moskiewskie władze oskarżenia, zgodnie z którymi kraje Zachodu nie tylko dostarczają Ukrainie broń i amunicję, ale także wspierają Kijów w przeprowadzaniu ataków na obiekty cywilne znajdujące się na terytorium Rosji. Tezy te stanowią kluczowy element rosyjskiej narracji mającej uzasadnić kontynuowanie działań zbrojnych.
Zarzuty wobec polityki językowej w Ukrainie
Ławrow zarzucił ukraińskim władzom naruszanie zasad zawartych w Karcie Narodów Zjednoczonych. Szczególnie skupił się na kwestii języka rosyjskiego, twierdząc, że:
To jedyny kraj na świecie, w którym używanie języka rosyjskiego jest karane więzieniem
To stwierdzenie jest nieprawdziwe. Tezę tę wcześniej obalił polski minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski, który podczas pobytu w Kijowie zapewniał, że język rosyjski jest powszechnie używany na Ukrainie. Polityk podkreślał, że język ten funkcjonuje w życiu publicznym i prywatnym ukraińskiego społeczeństwa, wbrew rosyjskim twierdzeniom.
Nowy światowy porządek a rola krajów Południa i Wschodu
Ławrow przekonywał, że światem targają „siła i podwójne standardy” państw zachodnich. Odwołując się do wypowiedzi Władimira Putina, mówił o „dyktaturze jednego hegemona”, która stanowiłaby zagrożenie dla innych narodów. W opinii rosyjskiego ministra następuje transformacja międzynarodowego porządku w kierunku multipolarności.
W nowym porządku, według Ławrowa, kraje Południa i Wschodu mają pełnić rolę niezależnych ośrodków rozwoju i decydowania. W tym kontekście Rosja, Białoruś i nieokreśleni „partnerzy o podobnych poglądach” przyjęli w Nowym Jorku deklarację inaugurującą pracę nad Eurazjatycką Kartą Różnorodności i Wielobiegunowości w XXI wieku.
Dokument ten ma – według rosyjskiego ministra – stanowić fundament „nowej kontynentalnej architektury pokoju i rozwoju”. Ławrow zapraszał inne kraje do udziału w tym projekcie, prezentując go jako alternatywę dla istniejącego międzynarodowego systemu.
Zapowiedź kontynuacji działań wojennych
Minister zapowiedział, że Moskwa będzie realizować cele tak zwanej „specjalnej operacji wojskowej” – terminu używanego przez rosyjskie władze do opisania pełnoskalowej inwazji na Ukrainę, która rozpoczęła się w lutym 2022 roku. Ławrow uzasadniał to działanie koniecznością usunięcia zagrożeń dla bezpieczeństwa Rosji.
Podczas przemówienia stwierdził:
Nasza walka o prawdę i sprawiedliwość będzie doprowadzona do końca
Ta deklaracja wskazuje na zdeterminowanie Moskwy do kontynuowania konfliktu zbrojnego, niezależnie od presji międzynarodowej czy perspektyw negocjacyjnych.
Stanowiska Rosji w innych kwestiach globalnych
Przemówienie Ławrowa obejmowało również inne zagadnienia międzynarodowe. Minister poruszył następujące tematy:
- Relacje między Iranem a państwami Zatoki Perskiej
- Konflikt izraelsko-palestyński
- Sytuacja Kuby i Wenezueli
W stosunku do obu krajów karaibskich Rosja przyjęła stanowisko wspierające ich niezależność. Ławrow wezwał Stany Zjednoczone do natychmiastowego uwolnienia Nicolasa Maduro, przywódcy Wenezueli, oraz do zniesienia embargo wobec Kuby, określając je jako formy ucisku gospodarczego.
Propozycje zmian w strukturze Rady Bezpieczeństwa ONZ
Ławrow opowiedział się za reformą Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych. Stanowisko Rosji w tej sprawie charakteryzuje się sprzeciwem wobec przyznania stałych miejsc Niemcom i Japonii, co oznacza pośrednio sprzeciw wobec wzmacniania wpływu sojuszników Zachodu w strukturach ONZ.
Jednocześnie Rosja popiera zwiększenie reprezentacji Afryki oraz przyznanie stałych miejsc Brazylii i Indiom. Takie stanowisko wpisuje się w rosyjską strategię budowania koalicji z krajami Globalnego Południa jako przeciwwagi dla wpływu krajów rozwiniętych Zachodu.
